bu mıymış yeaaaaa
bir şeyi çok sevdiğin zaman ona sıkı sıkı sarılman gerekir di mi? onu kaybetmemen gerekir.
ben bir geri zekalı olduğum için o en çok sevdiğim şeyden kaçtım. köşe bucak hem de. çünkü seversen bağlanırsın, kendinden çok onu düşünürsün falan ya; çok korkutucu geldi. aslında alternatifi olamayacak, kıyısından bile geçemeyecek ama onu sinirden kudurtmaya yetecek bir şey buldum. onsuz olamayacağımı, onu çok sevdiğimi falan söyledim. suratına suratına. ikisine bir arada sahip olmam imkansızdı, alternatif istemiyordu kendine. gerçekten de kudurdu. delirdi. çekti kapıyı gitti. o kapı sonra hiç açılmadı, klişe ama gerçek. alternatifi seviyormuş gibi davrandım, her yerde yazdım, söyledim bunu. defalarca. okuduğunu biliyordum çünkü. o kapı hiç açılmadı ama delikten hep bir bakan vardı. her şeye şahit olduğunu sanıyordu ama eminim bir yandan içinde bi şüphe vardı. bu yüzden çok dikkatli davrandım. çünkü bir çakaldım, adeta bir sinsiydim ve o bunu çok iyi biliyordu. 3 yıl oldu, o delikten bakmaya, ben de alternatifi seviyormuş gibi davranmaya başlayalı. alternatif umurumda değil diyemem, insanda alışkanlık oluyor bazı şeyler. bir şeyleri sürekli tekrar edersen ona inanmaya başlarsın ya, ondan oldu işte bana. sadece canımı yakan bir şeyi seviyormuş gibi davrandım 3 yıl boyunca. pretend ingilizcede en sevdiğim kelimeydi zaten. sonra o alternatife bağlanmaya başladığımı farkettim. Alışkanlığın dışında bir bağlanma. O kaçtığım türden. Kendinden çok onu düşünmecelisinden. Durumu farkedince durdum. O delikten gerçekten de bir bakan varmış. kapının altından bir not geldi. bir de anahtar. kapıyı açması gereken benim. anahtarım elimde, ışık yeterli, ama anahtarı deliğe oturtamayacak kadar sarhoş olmaktan korkuyorum..
